Çalışmalarım olması gereken kaliteye erişemediği için Tanrı’yı ve insanlığı gücendirdim.

Rönesans sanatının zirvesi, Leonardo da Vinci, yalnızca bir ressam değil aynı zamanda bir mucit, yazar, anatomist, mühendis ve daha sayamadığımız nice sıfatı bünyesinde toplamış bir kişiliktir. Dolayısıyla dünya tarihinde polimat olarak nitelendirilebileceğimiz ender isimlerdendir.

Da Vinci, “Leonardo di ser Piero da Vinci”, Floransa’nın batısında kalan ‘Vinci’ ismindeki bir kasabada 15 Nisan 1452’de, bir cumartesi günü, dünyaya gözlerini açtı. Dönemin alışıldık doğum koşulları dışında, evlilik dışı bir ilişkinin çocuğu olarak, doğmuştu Leonardo… Annesi Caterina köylü bir kadındı. Babası Messer Ser Piero ise noterdi. Leonardo’nun doğduğu yıl annesi bir işçiyle, babası ise kendi sınıfından müreffeh bir kadınla evlendi. 

Hayatının ilk beş yılında annesiyle yaşayan Leonardo, beş yaşından sonra büyükbabasının Vinci’deki evine taşındı. Bu evde büyükannesi, babası, amcası ve üvey annesi de yaşamaktaydı. Annesi ise yakınlarda oturuyordu. Leonardo yedi yaşlarındayken babası ve üvey annesi ile birlikte Floransa’ya gitti. Floransa avrupanın en önemli şehirlerindendi ve bir ticaret merkeziydi.

Dönemin Floransa’sında gayrimeşru çocukların üniversite eğitimi alması yasaktı. Dolayısıyla Leonardo’ya babası gibi noter olmasının yolu kapalıydı. Babasının işinden dışlanmıştı ama bir notere özgü olan kayıt tutma tutkusu Leonardo’ya ömrü boyunca eşlik etti. Bu özellik onun ilerideki hayatının temel taşlarından biri oldu. Nitekim Leonardo da Vinci yalnızca bir ressam değil aynı zamanda, belki de daha önemlisi, bir fikir insanıydı. Fırçasını tuvalde kullandığı gibi kalemini de kağıda akıtırdı: Birçok farklı alandaki deneyimlerini, fikirlerini ve planlarını devamlı olarak not defterlerine kaydederdi.

Sanat Floransa’da çok önemli bir iş alanıydı. Leonardo’nun da çok küçük yaşlarından beri resme ciddi bir merakı vardı ve 14 yaşına geldiğinde babası onu şehrin en ünlü sanatçısı olan Verrochio’nun yanına götürdü. Tabii ki genç Leonardo’nun çizimlerini de yanına alarak… Leonardo’nun çizimleri Verrocchio’yu çok etkilemişti ve onu hemen çırak olarak yanına aldı. Da Vinci, sanat hayatına bu şekilde adım atmış oldu…

SANAT YAŞAMI

Verrocchio’nun asıl alanı bronz ve mermerden heykeller yapmaktı. Çalışkan bir öğrenci olan Leonardo hocasının yanında geçirdiği süreçte yalnızca resim değil heykel ve hatta bunların yanı sıra mühendislik alanında da kendini geliştirdi. Bu süreçte lir çalmayı da öğrendi. 

Takvim yaprakları 1482’yi gösterdiğinde ise Leonardo artık otuz yaşındaydı ve ne kadar sipariş alan bir sanatçı da olsa ona yeterli gelmiyordu. Çünkü çok yetenekli ve hırslı biriydi. Bunun sonucunda hem Verrocchio’nun yanından hem de Floransa’dan ayrılma kararı aldı ve yeni bir başlangıç için Milano’ya geçti. Mliano dükü Ludovico için çalışmak istiyordu ve ona heykeller, gemiler, köprüler ve daha nice yapıtı yapabileceğini açıklayan, bomba imalatından mimariye kadar tüm yeteneklerini anlattığı bir mektupla kendini tanıttı.

Milano’da siparişlerin çoğunu birçok sayıda ressamın bir araya gelip oluşturduğu ekipler alıyordu. Henüz Ludovico için çalışmaya başlamamış olan Leonardo da geçimini resimden sağlıyordu ama tek başına olduğu için onun için hiç de kolay bir süreç değildi. İş ortaklarına ihtiyacı olan Leonardo 1983 yılına gelindiğinde Ludovico’nun sarayıyla bağlantısı olan iki başarılı ressam kardeş buldu. Ve aynı yıl içerisinde, Leonardo ve kardeşler San Francesco Grande Kilisesi’nde yeni kurulan Confraternity of the Immaculate Conception’ın (Saf Düşünce Kardeşlik Cemiyeti) şapeli için devasa bir altar tablosu siparişi aldılar. Leonardo ve iki kardeş 1483’ün Noel zamanında eseri bitirdiler. Ancak “Kayalıklar Madonnası” adındaki bu tablolarını alacakları ücreti tablonun değerine göre düşük buldukları için teslim etmediler ve kendilerine sakladılar. Daha sonraki bir zamanda ise başkasına sattılar. Tablo, bugün Paris’teki Louvre Müzesindedir. 

Leonardo şehir Fransızlar tarafından ele geçirilinceye kadarki süreçte , 17 yıl boyunca, Milano dükü için çalıştı. Bu süreçte Ludovico için festivaller organize ediyor, resim ve heykel yapıyor aynı zamanda da mimari, askeri tasarımlar ile uğraşıyordu. 

ÜNLÜ TABLOLARI

Son Akşam Yemeği “The Last Supper” (Yaklaşık 1494-98)

Leonardo, muhtemelen Ludovico tarafından, o güne kadarki en büyük siparişi aldı. Bu sipariş, Milano’da bulunan Santa Maria delle Grazie Kilisesi’nin yemekhanesi için yapılması istenen bir freskti. Rönesans ressamları tarafından çokça işlenmiş bir konu olan “son akşam yemeği” eserlerinden en çok bilineni Leonardo da Vinci’nin yaptığı resim olmuştur.

Tuttuğu notlarından anladığımız üzere, Leonardo, İsa ve havarilerinin birlikte yediği son akşam yemeğinin nasıl resmedileceği hususunda çokça kafa yormuştur. Masada 13 adam vardır. İsa masanın tam ortasında oturuyordur. diğer kişiler ise üçlü gruplar halinde iki yanına sıralanmışlardır. İsa, bu görüntüde, havarilerden birinin kendisine ihanet edeceğini açıklamaktadır. Leonardo yaşanılan bu dramın bizzat figürler tarafından açığa vurulmasını istemiştir. Nitekim çalışmasını bu fikir doğrultusunda resmetmiştir.

“Herkes şok halindedir. Sağ tarafta; Matta, Taddeus ve Simun hainin kim olduğunu tartışmaktadır. Diğer kişiler, “Ben miyim?” diye sorma amacıyla dönerler. Hem birbirlerinden hem de kendi içtenliklerinden kuşkululardır. İsa’nın hemen sağında bulunan Yahuda, elini kendisiyle İsa arasında bulunan tabağa uzatır ve biraz sonra İsa buyurur… ‘Benimle birlikte tabağa elini uzatan, bana ihanet edenle aynı kişidir.'”

Mona Lisa (1503-06)

Francesco del Giocondo eşi Lisa Gherardini’nin portresini sipariş etmişti. Ve bunun sonucunda ortaya şimdilerde “Mona Lisa” olarak bilinen şaheser ortaya çıkmıştır.

Mona Lisa, bele kadar ve özgün haliyle resmedilmiştir. Doğrudan ressama bakmaktadır. Bir hikaye veya dikkat dağıtıcı herhangi bir şey yoktur. Lisa, ikonik ve zamansızdır.

Leonardo portreyi asla teslim etmemiştir. Bu durumun olası bir sebebi da Vinci’nin resmi asla bitirmemiş olmasıdır. Leonardo, bir nevi ebedÎ deneyi olan Mona Lisa üzerinde, çalışmaya devam etmiştir. Fransa’da son nefesini verirken bile resim hâlâ ellerindedir..

Şüphesiz ki Leonardo da Vinci’nin en bilindik eseridir. Tablo günümüzde Louvre Müzesinde sergilenmektedir.

DEFTERLER

Ludovico’nun sarayındaki düzenli maaşı sayesinde, Leonardo, resim haricindeki konularla ilgilenecek vakte sahip oluyordu. O da bu çalışmalarını devamlı defterlerine kayda geçiriyor ve aralarında ilişki kurmaya çalışıyordu. Matematik, coğrafya, astronomi, kimya, botanik ve resimden anatomiye, heykelden mimariye kadar uzanan birçok çeşit alanda yazdı.

Defterler; onun için duyduğu, okuduğu ve gözlemlediği şeyler hakkındaki düşünceleri ve aralarında kurduğu bağlar için çok önemli birer araç olmuştur. Her tuttuğu not sayesinde fikirlerindeki gelişimi izleyebiliyor ve tekrardan gözden geçirme şansı buluyordu. Ne zaman yolculuğa çıksa defterlerini de yanında taşırdı… Milano’dan Floransa’ya ve sonra tekrar Milano’ya; Roma’ya, Roma’dan Floransa’ya…

Leonardo, insan düşüncesinin aldığı bütün biçimler arasında en yücesi olan resmin önemini yazdıklarında devamlı vurgulamıştır.

Leonardo resmi ister şiirle, müzikle, heykelle isterse de matematikle karşılaştırsın, resim daima üstün gelir.

33 defter günümüze ulaşmıştır. Bunun yanı sıra en azından 10 tane daha olduğu biliniyor.

Da Vinci’nin değerli el yazmalarının, ne yazık ki, hepsi bir arada muhafaza edilememiştir. Muhafaza edilenlerin büyük bir kısmı müzelerde, koleksiyonlarda ve kütüphanelerde bulunmaktadır.

ANATOMİ ÇALIŞMALARI

Leonardo, 1989’un baharında bir insan kafatası eline geçirdi. Bir süre boyunca defterlerinin ana içeriğini bu kafatası oluşturdu. Kafatası çizimleri onun en ilgi çekici ve en güzel eserleri arasındadır. Kafasını tamamen kağıda aktardıktan sonra gözlemlerini bilimsel bir düşünce ve yönteme dayandırdı. Nitekim bir cetvel yardımıyla nesnenin geometrik merkezini belirlemiştir. Leonardo bu kafatası incelemesiyle duyuların (ruhun) konumlandığı yerin neresi olduğu sorusuna cevap aramıştır. Ortaçağ alimleri ruhun baştan ayağa tüm bedende olduğunu ileri sürüyorlardı. Leonardo ise yazdığı metinle tüm duyuların tek bir varsayımsal duyu merkeziyle ilişkili olduğunu açıklamıştır. Buna göre ruhun kafanın içinde, kafatasının merkezinde bulunduğunu iddia etmiştir.

İnsan bedeninin ayrıntılarını görüntüleme amacıyla görsel teknikler geliştirmiştir.

BİLİMSEL MİRASI

Da Vinci fizik ve anatomi çalışmaları sonucunda bir tür plastik üretmiştir. Kontak lens üzerine yazılar yazmış ve “karanlık kutu”yu icat etmiştir. “Karanlık kutu” fotoğraf makinesinin önceki halidir.

Gemileri hareket ettirme amacıyla bir çark tasarlamıştır. Bu çark tasarımı 19. yüzyılda Missisipi Nehri’nde kullanılan gemilerde kullanılmıştır. Tasarladığı çift iskeletli gemiler ise 20. yüzyılda petrol tankerlerinde kullanılmıştır.

Dalış kostümleri, su yollarının tıkanıklığını açmaya yarayan alet ve araçlar tasarlamıştır. 20. yüzyılın başlarında panama kanalının açılışında Leonardo’nun tasarladığı bir aletin buharlı versiyonu kullanılmıştır.

ÖLÜMÜ

1518’de sağ kolundan felç geçirmiş ve yatağa mahkum olmuştur. Tarih 2 mayıs 1519’u gösterdiğinde artık 67 yaşında olan Leonardo, Cloux Malikânesinde hayata gözlerini yumdu. “Ressam, zihninde ve ellerinde evreni gizler.” diyen büyük deha zihnindeki evrenden çıkan muhteşem fikirleri ve o elleriyle yaptığı birçok şaheser çizimleriyle dünyamızda eşine zor rastlanır cinsten bir iz bırakmıştır. 

İnsanlığın, acı çekmesine neden olan en büyük aldanışı, kendi fikirleridir.

Şüphesiz gerçek ile yalan arasındaki ilişki, ışık ile karanlık arasındaki ilişkiye benzer.

İnsandaki güzellik yok olur gider ama sanattaki asla!

Daha fazla yazı için Microfon Blog sitemizi ziyaret edin.

The post Çağları Aşan Bir Polimat: Leonardo da Vinci appeared first on Microfon Blog.

Diğer bölümlerden farklı olarak konservatuvarın artıları, merak uyandıran tarafları mı var?

Bu soruların cevapları, pekala hepimiz için çok kişisel. Fakat düşünsenize ! Dinlediğiniz ve severek eşlik ettiğiniz bir şarkıyı artık sizde söyleyebileceksiniz. Sakinleşmek istediğinizde açtığınız ve fonda duyduğunuz enstrüman olan piyanoyu artık sizde öğrenebileceksiniz. Aynı zamanda oyunculuğunu- tiyatroculuğunu- örnek alarak ilerlediğiniz sanatçının yolundan sizde gitmek isteyerek, konservatuvarın yoluna uğramak isteyeceksiniz. Tüm bunlar kulağa hoş geliyor değil mi 🙂 Denemekten ne kaybedersiniz ? Belki bir gün o dinlediğiniz konserleri siz veriyor olacaksınız.

Resim kompozisyonlarınızı biriktirip bir sergi açacaksınız. Sanat kavramı çok kişiseldir. Bu yolda hepiniz kendi yolunuzu çizecek ve bir duruş ortaya koyacaksınız. Bazen yalnız olacak fakat hayatın tam içinde olacaksınız. En güzeli de keşfetmek. Keşfettikçe, seçtiğiniz mesleğin sonsuza dek yaşayacağını anlayacaksınız. Belki bir kitap yazacak ve sizden sonra gelecek yazar adaylarına ışık olacaksınız. Konservatuvarı tek çıkışı olan bir labirente benzetebiliriz. Farkındalığınızın yükseleceği ve saptığınız her yolda yenilikler sizi bekliyor olacak. Ve sonunda ışığı keşfedecek, sahip olduğunuz birikimle birlikte daha iyiyi göreceksiniz.

Gelin şimdi bu yolculuğuna biraz daha yakından ve hayatın içinden bakalım.

Sanatın Işığında

Sanatın en önemli dalları arasında yer alan müzik, hayatımızın büyük bir çoğunluğunda bize eşlik eden ve biz farkında olmasak bile düşüncelerimize hükmeden bir kavram. Pek çoğumuz sabah ki dersine yetişmeye çalışırken, kulaklıklarımız olmadan evden(yurttan) çıkamayız. Ya da hayatınızın bir bölümünde, mutlaka bir sergiye gitmişşinizdir. Tiyatro oyunları ve konserler sıkça yaptığımız aktiviteler arasında. Bu zamanlarda ise tat aldığımız şeyler daha da kişiselleşmiş durumda.

Sosyal medya giderek sonunu göremediğimiz bir girdaba dönüştü. Artık tüm haberlere veya merak ettiğimiz her şeyin cevabına internet sayesinde erişebiliyoruz. Online olarak katılabileceğimiz etkinlikler mevcut. Konserleri, canlı yayınlar sayesinde takip edebiliyoruz ya da yurt dışındaki bir sergiyi internet sayesinde üç boyutlu olarak gezebiliyoruz. Elektronik ortam sanatın her dalıyla bizimle.

Peki tüm bu üretim nasıl ortaya çıkıyor? Bir sanat eseri, bir müzik kompozisyonu, bir karakter oluşumu, trajediler, komediler, librettolar-opera/bale/müzikal metni- nasıl ortaya çıkar? Bunların temelinde yer alan, bu işin eğitimini alacağınız konservatuvarlardan bahsedeceğiz. İlk olarak biraz eskiye, konservatuvarların adını ilk duyduğumuz zamanlara gidelim.

Konservatuvarın Tarihi

Yazımızında başlığı olan konservatuvar, fransızcada conservatoire-müzik okulu- anlamına gelmektedir. Günümüzde Hacettepe Üniversitesi’ne bağlı olan Ankara Devlet Konservatuvarı, Cumhuriyet Dönemi’nde Mustafa Kemal Atatürk’ün emriyle kurulan ilk konservatuvardır. 1930’lu yıllara damgasını vuran Müzik Inkılabı’nın en büyük hedefi Klasik Türk Müziği’nin evrensel boyutlarda bir müzik türü haline gelmesi ile çoksesli müziğin Türk halkına benimsetilmeye çalışılması olarak belirlenmiştir. Bu süreç boyunca Türkiye’ye gelen müzik alanında ki yabancı uzmanlar, ülkemizin sırasıyla izlemesi gereken yolları raporlar halinde hazırlayıp, türk hükümetine sunmuştur. Sonuç olarak uzmanlar raporlarında; çağdaş müzik eğitim kurumlarının kurulurken nelere dikkat edilmesi gerektiği, çağdaş Türk müzik yaşamının gelişmesi yönündeki fikirleriyle yol gösterici olmuş, tüm bu süreçler içinde milli değerlerden beslenerek evrensel değerlere ulaşılması gerektiğini vurgulamışlardır.

Mustafa Kemal Atatürk, 1 Kasım 1934 günü Türkiye Büyük Millet Meclisi 4. dönem 4. toplantısını açarken, güzel sanatlar politikasına ilişkin düşüncelerini, “Arkadaşlar; güzel sanatların hepsinde, ulus gençliğinin ne türlü ilerletilmesini istediğinizi bilirim. Bu yapılmaktadır. Ancak, bunda en çok çabuk, en önde götürülmesi gerekli olan Türk musikisidir. Ulusal; ince duyguları, düşünceleri anlatan; yüksek deyişleri toplamak, onları, bir gün önce, genel, son musiki kurallarına göre işlemek gerekir. Ancak bu düzeyde Türk Ulusal Musikisi yükselebilir, evrensel musikide yerini alabilir” şeklinde ortaya koymuştur. Atatürk’ün düşüncelerinin ardından Klasik Türk Müziği ve Türk Halk Müziğinin akademik ölçekte eğitim ve öğretiminin başlangıcı, aktif olarak 20. Yüzyılın son çeyreğinde ( 1975 ) Türk Musikisi Devlet Konservatuvarının kurulması ile başlamıştır.

Kısa bir tarihsel bilgilendirmeden sonra, artık konservatuvarların kendi için de pek çok bölüme ayrıldığı ve bu bölümleri incelediğimiz konu başlığımıza gelebiliriz. Bakalım sahip olduğunuz yeteneğinizin dalı hangi bölümü kapsıyor ve bu bölümü kazanmak için neler yapmalısınız ?

Konservatuvarlar İçerisinde Yer Alan Bölümler

Konservatuvarlar da kişinin yeteneğine göre pek çok alan seçeneği vardır. Bir enstrüman çalma merakınız, isteğiniz ve yeteneğiniz varsa bunun için Müzik Bölümünü tercih etmelisiniz. Veya yukarıda da bahsettiğimiz gibi örnek aldığınız bir sanatçının izinden gitmek istiyorsunuzdur. Küçük yaşta okulda yer aldığınız tiyatro oyunlarının vazgeçilmez öğrencisi sizsinizdir. Size önerimiz, Tiyatro Bölümü sınavlarına hazırlanmanız. Kendi yeteneğinizin peşinden gidin, inanıyoruz ki her şey güzel olacak.

Şimdi de konservatuvar bölümlerinin bütününe ve detaylarına bakalım.

Devlet konservatuvarları kendi içinde 3 bölüme ayrılıyor: Müzik Bölümü, Müzikoloji Bölümü, Sahne Sanatları Bölümü.

Müzik Bölümü:

• Yaylı Çalgılar Anasanat Dalı (Keman, Viyola, Viyolonsel, Kontrbas Sanat Dalı)
• Piyano, Arp, Gitar Anasanat Dalı (Piyano, Arp, Gitar Sanat Dalı)
• Kompozisyon- Orkestra Şefliği Anasanat Dalı (Kompozisyon, Teori, Ritmik, Orkestra Şefliği Sanat Dalı)
• Üflemeli ve Vurmalı Çalgılar Anasanat Dalı (Flüt, Obua, Klarnet, Fagot, Korno, Trombon, Trompet, Vurmalı Çalgılar Sanat Dalı)
• Caz Anasanat Dalı

Müzikoloji Bölümü:

• Genel Müzikoloji Anabilim Dalı
• Etnomüzikoloji ve Folklor Anabilim Dalı

Sahne Sanatları Bölümü:

• Opera Anasanat Dalı
• Tiyatro Anasanat Dalı
• Çağdaş Dans Anasanat Dalı
• Bale Anasanat Dalı (Modern Dans Sanat Dalı)

Türk Musikisi eğitimi almak istiyorsanız, bunun için Devlet Türk Musikisi Konservatuvarları var. Bu konservatuvarlarda ki bölümler de kendi içinde 8’e ayrılıyor: Temel Bilimler Bölümü, Ses Eğitimi Bölümü, Türk Halk Oyunları Bölümü, Çalgı Yapım Bölümü, Müzik Teorisi Bölümü, Müzikoloji Bölümü, Müzik Teknolojileri Bölümü, Kompozisyon Bölümü.

• Ses Eğitimi Bölümü
• Temel Bilimler Bölümü (Türk Sanat Müziği, Türk Halk Müziği)
• Türk Halk Oyunları Bölümü (Öğreticilik Anasanat Dalı, İcra Anasanat Dalı)
• Çalgı Yapım Bölümü (Yaylı Çalgılar Anasanat Dalı, Mızraplı Çalgılar Anasanat Dalı)
• Müzik Teorisi Bölümü
• Müzikoloji Bölümü
• Müzik Teknolojileri Bölümü
• Kompozisyon Bölümü

Konservatuvarlara Hazırlık Aşamaları

Konservatuvar sınavlarına girmek için, öncelikle ÖSYM’nin yapmış olduğu YKS sınavından en az 150 taban puanı almalısınız. İstenilen taban puanı, sınava gireceğiniz üniversiteye göre 180 ila 200 puana kadar çıkabilir. Bu puanı elde ettikten sonra, gireceğiniz bir diğer sınav yetenek sınavı. Yetenek sınavı; gireceğiniz bölüm ile ilgili performans sergileyeceğiniz bir aşama.

Bu sınava karşı hazırlıklı olun!

Hayatınızın geri kalanında önemli bir rol oynayacak olan üniversite hayatınız için, sınavda göstereceğiniz performans branş hocaları için oldukça önemli. Sizi zorlayacaklar. Solfej sınavına hazırlık için müzik dinleme aktiviteleriniz olması gerekiyor. Çalışacağınız sınav programı için nota veya metin okumaları yapmalısınız. Bulunduğunuz ortamlarda ki konserlere, sergi veya tiyatrolara gitmeye çalışın. Hafta da bir internet üzerinden veya bulunduğunuz şehrin imkanına göre bir festival filmi seyredin. Minimum 4 yılınızı vereceğiniz bu ortamı yakından tanımaya çalışın.

Konservatuvarda hangi bölüme girerseniz girin, çok çalışmalısınız. Yetenek sınavları bölümlere göre farklılık gösteriyor. Fakat her sınavda karşınıza çıkacak 2 temel aşama var. Bu iki aşamanın nasıl ve hangi sıra ile gerçekleşeceği konservatuvarlarda değişiklik gösterebilir. Bunun için konservatuvarların internet sitelerinden bir duyuru gerçekleşir. Bu duyuruya göre hazırlık yapar ve sınav sıranızı beklersiniz.

İlk aşama:Düzey Sınavı

Bu sınavda Teori, Armoni, Solfej alanlarında seviye tespit sınavı yapılacaktır. Bu sınava ait “Solfej Seviye Dosyası (Hazırlık ve Lisans)” adlı referans dosya aday tarafından temin edilir. Bu sınavda görevli öğretmen–genellikle okulun solfej öğretmeni- sizi piyanonun başına alarak sizden, hangi notaya bastığınızı bulmanızı isteyecek. Bu sınavı geçmeniz için, nota bilgisine sahip olman gerekiyor. Ardından seslerin tizlik ve peslik halini duymanız için, en az 2-3 ay solfej eğitimi almalısınız. Armoni ve teori bilgileri için de solfej dersleri aldığınız hocadan yardım alabilirsiniz. Bununla birlikte, sınavdan birkaç hafta önce konservatuarlar da hazırlık dersleri oluyor. Bu derslere mutlaka katılmalısınız!

İkinci aşama: Çalgı- Dans- Oyunculuk- Yetenek Sınavı

Konservatuvarın hangi bölümünü istiyorsanız, o bölümle ilgili performans sergilemeniz gereken bir sınav. Bu sınavda bir komisyon bulunur. Komisyonda, gireceğiniz bölümün bölüm başkanı, bölümün hocaları ve diğer bölümlerin başkanları da olabilir. Bu sınavda, size önceden duyurulan sınav programını icra etmelisiniz. Bu aşama için de bölümüne hakim bir hocadan özel ders alarak hazırlanabilirsiniz. Bu süreç en az 5 ayı kapsayacaktır.

Bu iki aşamanın nasıl ve hangi sıra ile gerçekleşeceği konservatuvarlarda değişiklik gösteriyor. Bunun için konservatuvarların internet sitelerinden bir duyuru gerçekleşir.

Sınavlarda başarı notu, 100 puan üzerinden 70’dir. Ayrıca aşamalar bazı bölümlerde artış gösterebiliyor.

İlham Verebilecek Kazanımlar

Konservatuvarlar her yaş grubu için farklı anlamlar, amaçlar ve kazanımları ifade ediyor.

• Henüz ilkokula gidiyor ve bilinçli bir şekilde bu yazıyı okumaya koyulduysan ne mutlu! Çünkü küçük yaşta sanatı ilham olarak görmek ve sanatçı olmayı arzulamak, peşinden koşmaya değer bir hayal.  
• Lise-üniversite çağına geldiysen ve yaşamının geri kalanı için bir bölümde karar kıldıysan ama müzik, dans, tiyatro veya opera bir ucundan da olsa sana yön veriyorsa hala geç değil. Kendi bölümünü okumaya devam ederken de kurslardan veya örnek aldığın bir sanatçıdan özel ders alarak da bu tutkunun peşinden gidebilirsin.
• Bölümünü bitirdin ve bir şansını da konservatuvarda okumak için harcayacaksın. Geç kalma! Çünkü konservatuvarlar için en son başvuru yaşı 26, tiyatro için ise 21 olarak belirlenmiştir.

Günümüzde konservatuvar eğitimi almamış ama bu meslekten para kazanan çok fazla insan var. Artık eğitime gerek duymadan, yeteneğini fark eden dışarıdan kendini geliştiriyor. Ve çoğu da pek popüler. Diğer dallar için aynı şeyi söyleyemesek de konservatuvar okuduktan sonra ‘’bana maddi anlamda ne katacak diyorsanız’’  bu sizin elinizde.

Konservatuvara ne kadar erken başlarsanız, o kadar çok birikim elde edersiniz. Konservatuvar eğitimine üniversite de başlayanlar için vereceğimiz tavsiye ise; okuldaki en çalışkan öğrenciyi örnek alıp herkesten çok çalışması. Ayrıca okulda öğrendiklerinizle kalmayıp, alanınızda uzman sanatçıların ustalık sınıflarına gitmelisiniz. Aktif olarak konser çalışmaları vermeli ve kendinize bir oda müziği grubu kurmaya çalışmalısınız.

Unutmayın, müzisyenler bu şekilde para kazanıyor. Aktif bir repertuara sahipseniz, şansınız çok açık olacaktır. Branşı piyano dışında herhangi bir enstrüman olan sanatçı adayları da yılın düzenli periyotlarında gerçekleşen Gençlik Orkestraları’nın sınavlarına girerek, hem kariyerleri hem de maddi kazançları için yarar sağlayacak bir adım atmış olurlar. Ayrıca özel ders vermek istiyorsanız dışarıdan formasyon belgesi almanız gerekiyor. Her özel kurum böyle bir talep de bulunmasa da devlete bağlı kurumlar, sizden mutlaka böyle bir talep de bulunacaktır.

Konservatuvarlı olmak

İşte. Kısaca konservatuvarlı olma hali böyle bir şey. Ben bu kadar yorulmaya dayanamam diyenler için de, eğitim fakültelerini öneririz.

Eğitim fakültelerinden mezun olduğunuzda elinizde formasyon belgeniz oluyor. Öğretmen yetiştirmeye odaklı bir kurum olduğu için pedagojik açıdan iyi yetişiyorsunuz fakat sanatsal açıdan kendinizi dışarıdan yetiştirmelisiniz. Eğitim Fakültesi’nden mezun olmanız konservatuvara göre daha rahat ve kolay olacaktır. Eğitim Fakülteleri, konservatuvarlardaki kadar ağır bir eğitim sürecine sahip değildir. Tabii buradan da kendini iyi yetiştirmiş bireyler çıkıyor. Ama konservatuvarla birlikte düşündüğümüzde sizi çok zorlamayacaktır.

Sanat Hakkında Ufak Fikir Serpiştirilmeleri

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte sanatta kendi içinde evrilmeye devam ediyor. İnsanların duymak istediği tınılar, görmek istediği görsellik, koreografinin- dans besteciliği- içinde yer alan kompozisyon-üretim, eser-. Ruh ve bedenin uyumu- veya uyumsuzluk içinde uyumlu olma hali.

Geleneksel sanat formlarından uzaklaşan sanatçılar, sanatın toplumdan bağımsız bir varlık değil, hayatla bütün, hayatın içinden olması gerektiğini savunmaya başlamışlardır. Gelişen teknolojinin yarattığı imkânlar sanatçılar tarafından takip edilmektedir. Teknoloji sanatçıya sanat eseri üretirken ve sanat eserlerini sunarken farklı yöntemler deneme ve farklı ifade şekillerini kullanma fırsatı sunmuştur. Bilimsel teknolojinin de ilerlemiş olması görsel anlamda sanata büyük yenilikler sunmuştur. Müzik yazımı konusunda özgürleşen birey, müziği oluştururken birden fazla elementi bir araya getiriyor.

Sonu gelmeyen bir yolculukta hepimiz yalnızız. Kendi yolunu bulman için hiçbir zaman geç değil. Yaşamının bir köşesinde olan sanatın herhangi bir dalı için, sende ona yaklaşmak için bir adım at ve şansını dene. Bol şans, merakla ve sanatla kal.

Ayrıca Türkiye’deki tüm konservatuvarlara bir göz atmak istersen buraya tıklayabilirsin.

Bol şans. Merakla, sanatla ve sevgiyle kal.

The post Konservatuvar: Bir Sanatçı Olmanın İlk Adımı appeared first on Microfon Blog.